Kami pasang sesuatu untuk halang bom dari dimatikan.
Selalunya orang bezakan warna wayar.
Tapi, seperti yang awak lihat, ia semuanya hitam.
Awak tidak boleh bezakannya.
Apa pun, saya juga tidak tahu yang mana satu.
Tapi, bukankah ia boleh dimatikan...
selagi kita boleh leraikannya?
Ia takkan mudah.
Ada dua peledak.
Jika dia tahu ia bagaimana, dia boleh letupkannya,
dan tiada apa yang awak boleh buat.
Maksud awak, dia boleh letupkannya dari jauh?
Secara ringkasnya,
jika dia tekan alat kawalan jauh, bom itu akan meletup.
Saya sudah cakap...
jangan main cuba-cuba.
Betulkah Jo Hyun Woo akan lakukan...
serangan bom?
Ketua Nam, Ketua Yang,
Ketua Pasukan Han, Bong Soo, dan Kang Jae.
Awak semua akan mati pada hari yang sama...
disebabkan serangan bom.
(Episod 29)
Bolehkah kematian dan takdir manusia...
diubah?
Jangan biar perkara ini merunsingkan awak.
Jika kita bekerjasama,
kita akan dapat hentikan Jo Hyun Woo.
Saya akan cuba sedaya upaya untuk ingat kematian awak semua...
untuk bantu awak hentikan Jo Hyun Woo.
Jadi...
adakah tiada cara untuk leraikannya?
Awak perlu masukkan kod buka kunci.
Tapi, dia takkan beritahu awak itu, bukan?
Saya telefon awak untuk periksa jika apa-apa berlaku.
Mari berjumpa dan bercakap.
Baiklah.
Esok, pukul 10 pagi.
Datang ke dataran di Joongang-ro, tempat kita jumpa sebelum ini.
Kali ini,
lebih baik awak datang seorang diri.
(Permainan: Kepada Sifar)
Ianya hari ini.
Saya tidak pernah takut pada kematian.
Tapi, sekarang,
saya takut.
Patutkah kita pergi?
Saya mungkin akan kehilangan dia...
dan mati dalam kesepian.
Saya takut ianya mungkin...
saat terakhir saya.
Adakah kita hidup...
untuk lihat hari esok?
Mungkin ada perangkap.
- Saya tahu. - Adakah awak masih perlu pergi?
Semuanya bermula kerana ayah saya.
Saya perlu menghentikan ini.
Dan...
jika Encik Lee, Cik Oh,
dan rakan sepasukan saya semua mati,
saya akan hidup terseksa...
walaupun jika saya terselamat.
Saya akan pastikan...
ia tidak berlaku.
Adakah awak ingat apa yang awak cakap pada saya?
Yang awak akan lakukan segalanya yang awak mampu...
untuk menukar ramalan saya.
Hari ini,
saya akan buat apa sahaja untuk ubah ramalan saya.
Ini.
Bantuan kami dalam pemerhatian di dataran itu sejak tiga jam lalu.
Dan, kami terus awasi dalam perjalanan ke sini, tapi...
tiada kereta yang ekori kami.
Tapi, kita takkan tahu, jadi, awak patut...
Saya akan pergi sendiri.
Dia mungkin perhatikan saya dari jauh seperti hari itu.
Saya perlu pergi sendiri supaya dia percaya...
yang saya datang seorang diri.
Ya.
(Kompleks D)
- Di mana awak? - Masuk pintu masuk Kompleks C.
Adakah awak syak saya bukan datang bersendirian?
Patutkah saya mengesyaki awak?
Tidak.
Joon Young.
Joon Young, berhenti.
Ia boleh jadi bahaya jika awak ikut kata dia.
Berhenti.
Joon Young.
Saya sudah masuk.
Belok ke kiri.
Ke kiri?
Awak akan nampak tandas di situ.
Pergi ke tandas itu.
Ke tandas?
Saya ada di depan tandas.
Ada bilik utiliti...
di sebelah tandas wanita.
Pergi ke sana.
(Bilik Utiliti)
Di mana awak?
Awak akan nampak pintu lain di depan awak.
Keluar melalui pintu itu.
(Waktu Bilik Utiliti: Dibuka pukul 8 pagi hingga 11 malam)
Saya sudah keluar.
Awak akan nampak teksi.
Masuk ke dalam teksi itu.
Pemandu itu akan bawa awak ke destinasinya.
Joon Young!
Kita telah terlepas dia.
- Ya, kami tidak jangka ada teksi. - Saya akan cari dia.
- Bong Soo, ikut saya! - Cepat.
- Saya akan jejak lokasinya. - Lari.
Pergi ke tingkat dua...
bangunan di sebelah kanan awak.
Tingkat dua?
Sekarang awak betul-betul seorang diri.
Di mana mereka?
Ada sesuatu yang dia kata sebelum dia mati.
Saya baru dapat tahu selepas jumpa dia sekali lagi.
Sebelum itu,
saya hanya ingat mukanya yang melecur...
dan sumpahan yang dia...
kata pada saya.
Saya lupa yang dia ada sebut nama awak.
Dia akan bunuh diri...
selepas dia bunuh awak.
Begitulah bagaimana dia akan mati.
Kang Jae, Bong Soo, Ketua Pasukan Han, dan Ketua Nam...
semuanya akan mati...
disebabkan dia.
Walaupun selepas bunuh mereka semua,
dia akan bunuh awak juga.
Di manakah Encik Lee...
dan Cik Oh?
Mereka sudah pergi.
- Apa? - Saya sudah biar mereka pergi.
Saya pasti Sung Min Jae beritahu awak...
yang setelah pemasa mula berdetik,
tiada cara untuk menghentikannya.
Maksud awak...
Awak ingat...
saya panggil awak ke sini tanpa sebab?
Awak fikir saya akan begitu mudah tertipu dan gembira...
jika awak berpura-pura...
yang awak hantar e-mel itu?
Kenapa...
ianya kami?
(Kenapa ianya kami?)
Pada mulanya,
saya ingat awak yang hantarnya.
Saya dengar awak boleh bantu.
Bolehkah awak menggodam akaun e-mel untuk saya?
Saya tidak perlu tahu kandungannya.
Saya hanya perlu tahu kepunyaan siapa akaun itu.
Tapi, rupanya...
ia bukan awak.
Saya tercengang.
"Kami"?
Adakah dia minta saya memahami dia...
kerana dia juga saksikan kematian saya...
dan dalam kesakitan?
Dia langsung tidak tahu.
Semua orang di sekeliling saya telah beritahu saya...
yang saya akan membesar menjadi...
sama seperti ayah saya iaitu pembunuh bersiri.
Dia tidak tahu yang betapa kejamnya apabila dia beritahu saya...
yang saya akan bunuh diri di depan polis!
Dia tidak tahu.
Dan, dia takkan faham itu.
Jadi, awak tahu yang Tae Pyung telah hantar e-mel itu.
Jadi, kenapa awak berpura-pura fikir ianya dari saya?
Saya mahu tahu bagaimana sebenarnya perasaan awak.
Awak kata awak minta maaf dengan ikhlas...
kerana semua ini berlaku disebabkan ayah awak.
Semuanya bermula kerana ayah saya.
Jangan salah faham.
Saya minta maaf pada awak dengan ikhlas.
Bagaimana...
awak boleh berbohong tanpa rasa malu sebegitu?
Helo?
Jika Kim Tae Pyung ada dengan awak, jawab sahaja soalan saya.
Tidak, saya berseorangan.
Saya telefon awak untuk periksa jika apa-apa berlaku.
Saya baru sahaja baca...
e-mel awak.
Jadi, ianya adalah awak.
Ya.
Saya tidak sangka awak akan hubungi saya.
Mari berjumpa dan bercakap.
Baiklah.
Esok, pukul 10 pagi.
Datang ke dataran di Joongang-ro, tempat kita jumpa sebelum ini.
Kali ini,
lebih baik awak datang seorang diri.
Baiklah.
Saya akan jumpa awak esok.
Awak hanya bersungguh-sungguh...
untuk menangkap saya.
Awak tidak rancang untuk minta maaf...
pada saya dengan ikhlas!
- Begitu, bukan? - Jika betul saya minta maaf,
adakah awak akan benar-benar terimanya?
Awak yang sudah melampau.
Berlutut.
Peluru pertama kosong.
Selepas itu, ianya peluru hidup.
Berlutut.
Apakah kod buka kunci itu?
Beritahu saya.
Adakah awak...
pernah terfikir...
kenapa saya bunuh diri?
Saya pasti awak sudah dengar...
tentang kematian saya.
Apa pun sebabnya,
ia tidak boleh jadi alasan atas semua jenayah yang awak lakukan.
Jika awak bunuh semua orang dan bunuh diri,
orang takkan ingat awak...
sebagai mangsa yang tidak bersalah yang dituduh.
Mereka akan hanya ingat awak sebagai pembunuh yang tidak waras.
Betulkah awak mahu begitu?
Adakah itu yang awak mahu?
Tidak.
Sebab itu...
saya sudah ubah rancangan saya.
Bukan saya.
Ianya Tae Pyung.
Dia akan bunuh semua orang...
yang penting dalam hidup awak.
Adakah awak...
akan masih cintakan dia?
Mari lihat bagaimana hebatnya cinta awak.
Saya tidak sabar untuk tahu...
keputusan apa yang akan dia buat.
Adakah dia akan bunuh mereka...
atau awak?
Inilah bangunannya.
(Balai Polis Joongang Seoul, Sekolah Rendah Sangim)
(Wujud Undang-undang dan Peraturan, Pentadbiran untuk Pemulihan Sebenar)
(Pelawat)
(Borang Permohonan Temu Duga)
Oh Ye Ji berada di pusat tahanan di mana Cik Yoo Ji Won dipenjarakan.
(Borang Permohonan Temu Duga)
(Joon Young)
Nombor yang anda dail tidak dapat dihubungi.
Panggilan anda akan disambungkan ke mel suara.
Pergi periksa di sana.
Periksa di sana.
Joon Young!
(Pelawat)
(Borang Permohonan Temu Duga)
(Kad Pengenalan, Oh Ye Ji)
Awak mahu jumpa Banduan 2706, betul?
Ya.
Ketua Pasukan Han.
Kami sudah periksa di semua tempat, tapi, dia tiada di sini.
Awak pasti dia ada di sini?
Ya. Berdasarkan GPS, dia sepatutnya ada sekitar sini.
- Mungkin bukan bangunan ini. - Saya rasa...
dia telah diculik oleh Jo Hyun Woo.
Bong Soo, telefon Leftenan Park dari Pasukan Pelupusan Senjata Letupan.
Maklumkan kepada pasukan itu tentang keadaan Cik Yoo Ji Won.
Periksa video dalam komputer riba dan cari di mana Encik Lee sekarang.
- Baik, saya faham. - Mari geledah lagi.
Baik.
Ini Ko Bong Soo dari Bahagian Jenayah Satu.
Leftenan Park ada di sana?
Saya rasa ianya bangunan yang di depan.
Saya akan pergi ke arah sana.
Ketua Pasukan Han. Saya nampak Jo Hyun Woo memandu kereta.
- Saya akan kejar dia sekarang. - Baiklah.
Terus maklumkan lokasi pada kami.
Kami akan periksa apa yang berlaku dengan Encik Lee.
Beritahu saya, Bong Soo.
Dia tidak berhenti di stesen itu. Dia lalu sahaja.
Mungkin dia telah ubah lokasi bom itu.
- Turun ke bawah. - Saya turun sekarang.
Awak mahu bom itu meletup?
Jika tiada cara untuk mematikannya,
- itu sahaja caranya. - Tapi, awak mungkin akan mati.
Awak masih mahu buat begitu?
Ya.
Tapi, sebelum bom meletup,
saya akan pastikan semua orang selamat.
(Lee Jun Hee dan Oh Ye Ji, lokasi semasa tidak diketahui.)
Saya tidak dapat...
melihat kematian Cik Oh sama seperti Encik Lee.
Saya sudah agak. Dia mesti pakai...
salah satu bom yang dibelinya.
Bolehkah awak dapatkan saya gambar semua orang...
yang mungkin dia telah berjumpa?
Jika saya cari orang yang kematian saya tidak boleh lihat,
kita mungkin boleh tahu laluan Cik Oh.
Saya tidak boleh lihat kematian Cik Yoo Ji Won.
Dia akan hantar...
Cik Oh ke pusat tahanan di mana Cik Yoo Ji Won dipenjarakan.
Dia akan gunakan Cik Yoo Ji Won...
untuk mengugut Encik Lee.
Sila ambil kad pengenalan awak.
(Pelawat)
Jangan pusingkan badan awak.
Hanya pusing kepala awak ke kiri.
Sila duduk dahulu dan tunggu.
Cik Oh, kami tahu awak sedang memakai baju bom sekarang.
Kami akan bantu awak.
Jangan risau.
Mulai sekarang, ikut arahan saya.
Duduk dahulu.
Berpura-pura yang awak sedang tunggu giliran awak.
Kami akan hentikan bom itu nanti.
(Kami akan hentikan bom itu nanti.)
Saya sudah jumpa kereta Jo Hyun Woo.
Bagaimana dengan Cik Oh?
Pasukan PSL sedang kendalikan di tempat kejadian.
Semuanya berlaku sama seperti yang awak ramalkan.
Tapi, ada pemboleh ubah.
Jo Hyun Woo mengubah lokasi letupan bom Encik Lee.
Saya upah agensi untuk melukis...
adegan yang saya lihat dalam kematian Jo Hyun Woo.
Bolehkah awak cari di mana semua bangunan ini?
- Ini adalah... - Bukankah ini...
bangunan untuk YBS bersebelahan dengan Harian Hana?
Lihat ini.
Sebentar, jadi, ianya adalah bumbung Harian Hana?
Jika bangunan dalam lukisan itu...
sememangnya YBS,
maknanya betul ianya bumbung Harian Hana.
(Harian Hana)
Walau apa pun,
rantai ini...
telah kembali...
ke tangan saya.
(Episod 30)
Awak mungkin boleh jadi detektif.
Kuasa awak akan sangat membantu jika awak seorang detektif.
Dan, awak pandai.
Ia bukannya saya pandai.
Ianya saya sudah jatuh hati pada seseorang.
Saya tidak tahu bagaimana awak akan percaya ini,
tapi, saya akan perhatikan awak seorang sahaja.
Saya tidak mahu menjadi wira...
atau apa pun.
Semua orang itu berharga pada awak,
dan awak akan sedih jika mereka tercedera.
Saya...
tidak mahu teman wanita saya sedih.
Lihat? Awak sememangnya boleh jadi detektif.
Awak mahu lindungi semua orang...
demi seseorang,
kerana awak tidak mahu seseorang itu terluka.
Tidakkah itu sangat hebat?
Awak sangat hebat,
teman lelaki saya.
Cik Lee pernah beritahu saya...
bagaimana awak akan mati.
Awak takkan mati dalam kesepian...
menyalahkan diri awak sendiri...
sepanjang hidup awak...
disebabkan saya atau kematian saya.
Saya...
akan hidup.
- Encik Lee! - Jangan datang dekat.
- Jangan bergerak. - Kapten!
Tidak! Jangan bergerak!
Bertenang! Semuanya masih terkawal.
- Jangan bergerak. - Semuanya baik-baik sahaja.
Maafkan saya. Saya minta maaf.
Tolong jangan bergerak.
Tolong.
Tolong jangan bergerak. Saya minta maaf.
- Encik Han, awak dengar saya? - Ya.
Jo Hyun Woo ada di Harian Hana.
Saya geledah kereta dia, tapi, Joon Young tiada di situ.
Saya di lobi Harian Hana.
- Apa? - Encik Lee ada di sini.
Tinggal 29 minit lagi.
- Kang Jae. - Ya?
- Di mana pasukan PSL? - Mereka masih dalam perjalanan.
Junior awak sangat patuh.
Sekarang giliran awak.
Suruh Ketua Nam Woo Hyun datang.
Dia panggil Ketua Nam Woo Hyun.
Dan...
jika ada sesiapa yang bergerak...
Jika sesiapa berani lakukan apa-apa, awak semua akan mati.
Bom akan meletup. Jadi, tolonglah.
Tolong jangan bergerak.
Kami tidak boleh bergerak langsung kerana Jo Hyun Woo sedang memerhati.
Baiklah. Bolehkah awak jejaki telefon Joon Young?
Saya akan kejar Jo Hyun Woo sekarang.
Tanya mereka.
Ko Bong Soo, Bahagian Jenayah Satu, Stesen Joongang.
Saya akan beritahu awak nombornya. Tolong jejaki lokasinya.
Tidak, awak perlu tunggu di hadapan Balai Polis Joongang.
Saya dengar sesuatu akan berlaku ketika majlis itu pada jam dua.
Ya.
Apakah hubungan awak dengan Jo Hyun Woo?
Di mana awak jumpa dia pertama kali?
Sila jelaskan hubungan awak dengan dia.
- Sila jelaskan. - Hei!
- Di mana awak mula jumpa dia? - Apa hubungan awak dengannya?
- Beritahu kami. - Sila komen.
Awak sedang disoal siasat.
- Apa hubungan awak dengannya? - Beritahu kami!
Saya akan singgah di pejabat saya.
Hubungi saya jika ada apa-apa.
Tolong biarkan saya hidup.
Awak sudah lihat apa yang berlaku kepada Lee Jun Hee.
Nampaknya awak masih tidak faham.
Atau ini...
dipanggil semangat kewartawanan?
Encik Jo, jangan buat begini.
Han Kyu?
Jangan, Jo Hyun Woo!
- Kenapa saya perlu berhenti? - Jo Hyun Woo, hentikannya!
Jo Hyun Woo, berhenti. Tolong!
Tolong!
Jo Hyun Woo.
Tolonglah, saya merayu pada awak.
Saya minta maaf untuk segalanya. Tolong.
Tolong! Tolong lepaskan dia.
Kelihatan seperti Jo Hyun Woo ada dengan Encik Park.
Baiklah, saya akan cari dia.
Kenapa?
Awak semua bunuh saya berkali-kali.
Bunuh lebih ramai orang takkan beri awak apa-apa kebaikan.
Tolong biarkan saya hidup.
Han Kyu!
Tidak!
Tidak...
- Han Kyu... - Ada sesuatu berlaku padanya.
Han Kyu...
Saya sudah jumpa dia.
- Adakah awak baik-baik sahaja? - Encik Lee, tidak mengapa. Sekejap.
- Tidak. Han Kyu. - Encik Lee, sekejap.
- Bagaimana dengan keadaan dia? - Dia berdarah dengan banyak.
Saya akan turun ke tingkat pertama.
Tolong panggil paramedik. Di lif dua.
Baiklah.
Ini Yun Kang Jae dari Balai Polis Joongang.
Kami perlukan paramedik di lobi Harian Hana. Ia kecemasan.
Adakah awak tidak apa-apa?
Di manakah Jo Hyun Woo?
Saya rasa dia naik ke atas bumbung.
Dia ambil kad pengenalan staf saya.
Paramedik akan sampai sekejap lagi.
Bertahan sedikit lagi.
Awak takkan mati di sini.
Jangan risau.
Di sini!
Tuan, kami adalah paramedik! Adakah awak tidak apa-apa?
Bertahan sedikit lagi!
Tuan!
Awak semua ada di sini.
Letakkan itu di bawah...
dan angkat kedua-dua tangan awak.
Cepat!
Tunggu! Berhenti!
Hyun Woo.
Saya ingat...
hanya polis yang akan bersama saya semasa saya mati.
Saya tidak tahu awak akan berada di sini.
Ini boleh tahan juga.
Setelah semua yang berlaku,
awak yang akan perlu saksikan kematian saya.
Hyun Woo, tolonglah.
Hentikannya.
Jangan lagi bangkitkan kemarahan saya.
Baiklah.
Kami tidak mahu pun buat begitu.
Jadi, mari kita...
tamatkan ini.
Ianya lucu awak kata begitu sambil acukan pistol pada saya.
Semua junior awak di bawah...
akan mati juga.
- Han Kyu... - Tidak mengapa, Encik Lee.
Tunggu sekejap.
Bagaimana dengan keadaan dia?
Baiklah, saya faham.
Encik Lee, Wartawan Park sedang dalam perjalanan ke hospital.
Dia masih hidup. Sila bertenang.
Tunggu sekejap.
Saya akan jelaskan keadaan ini sekarang.
Jo Hyun Woo tidak boleh lihat kita.
Awak baik-baik sahaja. Bertenang.
Dia berada di atas bumbung, dikepung oleh pasukan kami.
Bertenang. Awak baik-baik sahaja.
Tunggu di sini.
Keluarkan semua orang yang bukan dari pasukan kita.
Sila lalu sini.
- Sila keluar. - Awak mesti keluar sekarang.
Sila keluar.
Kami dari PSL. Kami datang untuk bantu awak.
Kami tidak boleh tanggalkan jaket itu.
- Kita tidak cukup masa. - Jadi, apa awak boleh buat?
Kita perlu...
segera mematikan bom itu.
Awak patut keluar.
Jika ianya meletup,
awak mungkin akan tercedera.
Pergi sahaja dari sini.
Ianya tidak mengapa.
Kita pasti boleh mematikannya,
jadi, jangan risau.
Saya akhirnya faham.
Kerana awak sudah lihat kematian saya,
awak bawa mereka semua...
ke sini.
Betul.
Jadi, beritahu saya.
Di manakah Joon Young?
Awak lebih risau tentang dia...
daripada bom akan meletup?
Beritahu saya.
Di manakah dia?
Saya cakap, di mana dia?
Carilah sendiri.
Ini telefonnya.
Saya jejaki telefonnya, dan lokasinya di sini.
Telefonnya pasti ada dengan Jo Hyun Woo.
Ianya sama ada mereka semua atau Joon Young.
Pilihan terletak pada awak.
Saya akan biar salah satu dari mereka untuk hidup.
Tekan sifar.
Awak patut dengar suara dia.
Lagi pun, ini boleh jadi kali terakhir.
Ketua Pasukan Han.
Saya tahu nombor dia.
Tolong jejaki lokasinya.
Saya akan uruskannya.
Buka ini.
Buka.
- Helo? - Joon Young.
Ini saya.
Adakah awak baik-baik sahaja?
Saya...
baik-baik sahaja.
Bagaimana dengan bom itu?
Pertama, beritahu saya di mana awak sekarang.
Saya terperangkap.
Saya tidak boleh lihat di sekeliling saya.
Jangan kata...
yang awak berada dalam keranda.
Bagaimana dengan semua orang?
Adakah awak dalam keranda?
Tidak, bukan begitu.
Tae Pyung.
Awak tahu nombor...
untuk telefon ini, bukan?
Jejaki nombor ini,
dan awak akan dapat cari...
saya berada di mana.
Tae Pyung.
Selamatkan mereka semua dahulu.
Saya tidak boleh buat begitu sebelum saya tahu awak selamat.
Saya telah pengsan,
jadi, saya tidak tahu bagaimana...
saya boleh berada di sini.
Ketua Pasukan Han.
Tolong hantar pasukan penyelamat.
- Di manakah lokasinya? - Di Jugyo-dong. Sekitar gudang itu.
Kita tiada banyak masa.
Bagaimana dengan bom itu?
Kami masih cuba mematikannya.
Joon Young.
- Ya. - Saya...
akan cari awak walau apa pun, Joon Young.
Bertahan sedikit lagi hingga saya berjaya.
Boleh?
Baiklah.
Saya akan tunggu awak.
Tae Pyung, tinggal dua minit lagi.
Kenapa awak lakukan sehingga begini?
Awak kata awak mampu tempuhi hidup kerana dia.
Awak kata awak suka dia...
sehingga awak mahu memiliki dia.
Saya baca diari awak.
Tapi, bagaimana awak sanggup?
Bagaimana awak sanggup bunuh seseorang yang awak suka?
Kematiannya bukan disebabkan saya. Ianya kerana awak.
Pilih.
Awak mahu selamatkan mereka semua atau Joon Young?
Jawapan saya...
dari sebelum ini...
dan sekarang...
akan tetap sama.
Di manakah Joon Young?
Awak ada 30 saat.
Awak betul-betul akan biarkan semua orang mati?
- Hanya kerana seorang wanita? - Jawab soalan saya.
- Di mana dia? - Jadi, awak akan biarkan...
semua orang di sini mati?
Di mana dia?
Bom telah dimatikan!
Terima kasih.
Apa?
Apa yang berlaku?
Saya yang sepatutnya tanya awak itu.
Awak kata awak akan beritahu saya jika saya telah pilih antara mereka.
Tiada gunanya.
Bom itu...
telah dimatikan.
Apa?
Kerja yang bagus.
Bagaimana dengan Detektif Seo?
Apa yang berlaku pada dia?
Awak mesti sudah lupa...
yang saya boleh melihat kematian orang.
Saya melihatnya dalam kematian Encik Lee.
Saya tidak boleh faham...
kenapa orang tidak melarikan diri semasa bom itu meletup.
Kamera itu.
Awak mungkin perhatikan melalui kamera...
dan mengugut mereka.
Tapi, Cik Oh...
bersama dengan Pasukan PSL sejak dari mula lagi.
Kami perlu pisahkan jaket sebelum bom meletup.
Ia sudah selesai. Awak tidak perlu risau lagi.
Terima kasih.
Kerja yang bagus.
Dan, saya tahu yang awak boleh letupkan bom itu sebelum itu.
Sebab itu...
kami pasang penghalang isyarat terlebih dahulu.
Ia sukar untuk buat pada Encik Lee kerana lokasinya berubah.
Tapi, untuk pasangkannya tidak begitu susah.
Masalahnya ialah kami tiada masa yang mencukupi,
jadi, pasukan perlu matikan bom di tempat kejadian.
Bila awak suruh saya pilih,
waktu itulah...
saya tahu yang mereka dapat matikan bom itu.
Pilih.
Awak mahu selamatkan mereka semua atau Joon Young?
Tae Pyung,
pasukan telah berjaya mematikan bom...
pada Cik Oh Ye Ji.
Kami sedang lakukan perkara yang sama untuk Encik Lee sekarang.
Awak sudah faham sekarang?
Ia sudah berakhir sekarang.
Hentikan semua ini.
Apa itu?
Awak marah kerana saya selamatkan mereka?
Atau, awak marah kerana awak tidak boleh bunuh mereka?
Jawapan saya tidak penting.
Awak mungkin takkan beri kami kod untuk hentikan bom itu.
Sama seperti dalam kematian yang saya lihat 20 tahun yang lalu,
dan walaupun sekarang keadaan telah berubah,
awak beritahu saya perkara yang sama.
Awak takkan dapat cari...
Seo Joon Young.
Begitulah bagaimana...
saya tahu...
awak takkan biar Joon Young hidup.
Apa sebenarnya...
awak lihat dalam kematian saya?
Saya sudah beritahu awak.
Awak boleh mengubah kematian.
Kematian awak...
ianya terserah pada awak.
Awak tidak perlu bunuh diri sendiri.
Tolong.
Tolong...
berhenti berpura-pura awak memahami saya.
Jika dia melangkah lagi, tembak kaki dia.
Tidak.
Sekejap.
Tunggu.
Ianya belum terlambat.
Beritahu saya.
Di manakah Joon Young?
Hei!
Hei! Ada orang terkurung di sini!
Hei!
Hei, di sini!
Ada orang terkurung di sini!
Hei!
Ada orang terkurung di sini!
Hei!
Beritahu saya.
Di manakah Joon Young?
Tolong.
Pasti ianya..
sukar untuk awak juga.
Saya tidak faham...
bila awak kata...
yang melihat kematian saya buat awak menderita.
Tapi...
Tidak!
Sekarang, saya faham.
Disebabkan apa yang saya mahu katakan sekarang,
awak mesti terseksa selama 20 tahun.
Tapi...
awak akan faham bila awak kehilangan seseorang yang paling berharga.
Awak takkan dapat cari...
Seo Joon Young.
Mereka jatuh di atas tilam.
Tidak,
saya akan temui dia.
Jadi, beritahu saya.
Di mana dia?
Di manakah Seo Joon Young?